نی نی توپولی

یادم میاد وقتی جشن تولد یکسالگی تو گرفتیم زیاد استقبال و همکاری نکردی و از اونجایی که از کیک تولدت می ترسیدی...تا میدیدیش میزدی زیر گریه ... ما فقط جشن تولد اساسی اولین سال تولدت گرفتیم . بعد افتاد تو محرم البته ناگفته نمونه قبل از شروع محرم یه تولد خانوادگی میگیریم ...ان شاالله بعد محرم و صفر جبران کنیم(بوسسسسسسس)                          ...

صبح پنجشنبه بعد از باشگاه رفتم خونه بابا جون رحمان کمک مامان داشت به سر و وضع خونه میرسد منم کاشی و کابینت ها رو تمیز کردم محمد جواد هم رفت خونه دایی مهدی پیش پرهام  سر ظهر نماز خوندیم قرآن خوندم و بعد ناهار محمد رو دادم خوب خورد به هوای پرهام بعد خونه رو جارو زدم و خوابیدم تا افطار ... بعد افطار مامان حبوبات آششو خیس کرد سریال ها رو دیدیم بعد با با قاسم اومد دنبالمون  رفتیم خونه بابا اصرار داشت که شب بمونم گفت فردا زود بیا...

تو اون هفته بود افطاری خونه دایی اسماعیل دعوت بودیم با بابایی قرار گذاشتیم 2 ساعت به اذان بریم بوستان زنجیر منو که پاره شده بود یا جوش بدیم یا عوض کنیم خلاصه جونم برات بگه دم غروب رفتم زنجیر رو بردارم سرو جاش نبود کلی دنبالش گشتم ولی... دیگه بیخیالش شدیم چون داشتیم به اذان نزدیک میشدیم سریع حاضر شدیم حرکت کردیم که به ترافیک میدون پونک نخوریم برعکس خیلی خلوت بود یه ربع به  8 رسیدیم تقریبا همه اومده بودند دیگه افطاری دایی اسی با الگرد بابا جون علی خدا بیامرز (بابای مامان جون مرضیه) یکی شده بود به خاطر همین مهموناش بیشتر از پارسال بودندمحمدجواد هم سر سفره پیش من نبود بابا قاسم هم گفت که غذا نخوردی منم بعد از شام مشغول شام دادن به محمد...

درست یک هفته پیش بود میلاد با سعادت کریم اهل بیت امام حسن (ع) یه سری از بستگان را دعوت کردم حدودا سی و اندی مامان جون مرضیه بابا جون رحمان هم سبزی خوردن و زولبیا و بامیه گرفتندو ما مشغول پاک کردن سبزی شدیم  بابایی هم یه سری کار داشت دیر اومد خونه تازه امروز پسر عموت امیر مهدی رو بردند برا ختنه تو مهمونی حضور نداشتند بلاخره دم غروب سفره انداختیم البته من که نه باباجون رحمان مامان جون مرضیه وطاهره  با اون که کمک داشتم و بیشتر کارها رو مامان جون کرده بود بازم خسته شده بودم محمد جواد هم یک ساعت به افطار خوابش برد همین کمک شایانی بود ساعت  نه از خواب بیدار شد کلی ذوق کرده بود .بعد از صرف شام که محمد لب نزد (علی و امیر محمد...

...

کسی دیگر نمی کوبد در این خانه متروکه ویران را   کسی دیگر نمی پرسد چرا تنهای تنهایم!!!   ومن شمع می سوزم  ودیگر هیچ چیز از من نمی ماند   ومن گریان ونالانم ومن تنهای تنهایم !!!   درون کلبه ی خاموش خویش اما   کسی حال من غمگین نمی پرسد!!!   و من دریای پر اشکم که توفانی به دل دارم   درون سینه ی پرجوش خویش اما!!!   کسی حال من تنها نمی پرسد   ومن چون تک درخت زرد پاییزم !!!   که هر دم با نسیمی میشود برگی جدا از او   ودیگر هیچی از من نمی ماند!!! &nb...

...

...

امشب همگی یعنی خانواده بابا جون رحمان و عموها و دایی ها و عمو نصراله وخانواده شب افطاری خونه بابا جون داود بودیم حسابی منو امیرمحمد و امیر مهدی علیرضا و پرهام شیطنت  کردیم گاهی با هم خوب بودیم گاهی هم دعوامون میشد بعد سری آشتی میکردیم  ادامه بازی امیر مهدی همش دوچرخه منو میگرفت سوار میشد گریه کنان از مامان وبابا کمک میخواستم ولی اونا سرشون گرم مهمونا بود اصلا به من توجه نمیکردند منم خودم به همراه علیرضا دوچرخمو گرفتیم بردیم گذاشتیم انباری این پسر عموم (امیر مهدی دو ماه ازمن کوچیکتره ولی خیلی قلدره چون بچه دوم خانواده شونه حسابی راه وچاه همه چیزو بلده از پس همه برمیاد با هر گروه سنی) منم با اونکه اذیتم میکنه و اسباب بازی بهم نم...